به گزارش سرویس بین الملل «خبرگزاری حوزه»، در برنامه تلویزیونی «شهدای کودک میناب، صدای مظلومیت امت» که روز شبنه ۲ خرداد ۱۴۰۵ به همت مجمع جهانی قادمون از شبکه الکوثر پخش شد، شیخ احمد حیدری، نماینده این مجمع در استان هرمزگان، طی سخنانی به تشریح ابعاد فاجعه مدرسه میناب و وظیفه امت اسلامی در قبال این جنایت پرداخت.
شیخ احمد حیدری با تأکید بر بیسابقه بودن این فاجعه در تاریخ اسلام گفت: این قضیه نه در زمان پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) رخ داد، نه در عهد صحابه و نه در قرون دیگر. این فاجعه تنها چند روز پیش اتفاق افتاد و نه بر گردن ایران، بلکه بر گردن تمام امت اسلامی سنگینی میکند. کودکانی بیگناه و بدون هیچ گناهی در مدرسه میناب به شهادت رسیدند.
وی با اشاره به تفاوت ادعاها و واقعیتها افزود: پیش از این، مردم درباره آنچه در غزه رخ میداد صحبت میکردند که رژیم صهیونیستی میخواهد غزه را اشغال کند و صلح و انسانیت را به فلسطین بیاورد. اما آنچه ما میبینیم و میشنویم، دقیقاً برعکس است. آنچه رژیم صهیونیستی میخواهد، اشغال جهان است، نه انسانیت و صلح.
نماینده مجمع جهانی قادمون در هرمزگان خطاب به آزادگان جهان اظهار داشت: خون کودکان ما در میناب، یک داستان گذرا نیست. این خون، زخمی خونبار در قلب امت است. ما از کسانی که خود مرگ را میسازند، انتظار عدالت نداریم. دست آمریکا به عنوان «شیطان بزرگ» است که قاتلان را با سلاح تغذیه میکند و برای هر جنایتی پوشش فراهم میآورد. همچنین رژیم صهیونیستی قاتل کودکان که جز زبان خون چیزی نمیفهمد، زشتترین انواع تروریسم را علیه معصومیت کودکان به کار میگیرد.
وی با شور و حرارت خطاب به امت اسلامی گفت: ای امت اسلام، کودکان شهید ما در میناب فقط قربانی نیستند؛ آنها صدای مظلومیت هستند. آنها در وجدان ما فریاد میزنند: غیرت شما کجاست؟ انسانیت شما کجاست؟ آیا راضی هستیم تماشاگر ذبح این کودکان معصوم باشیم؟
شیخ احمد حیدری تأکید کرد: خون این کودکان، وجدان امت را از غفلت بیدار خواهد کرد. بیایید صدای خود را بلند کنیم: «نه به آمریکا، نه به رژیم صهیونیستی قاتل». ما با شما کودکان عهد میبندیم که سکوت نخواهیم کرد، راضی نخواهیم شد و نخواهیم گذاشت خون شما هدر برود.
وی با توصیف صحنههای دلخراش میناب افزود: اشک مادران به فراوانی جاریست. این اشکها هدر نمیرود؛ بلکه عهدی است برگردن ما و وصیتی است که نباید در هیاهوی جهان گم شود. وقتی مادری بر فرزندش گریه میکند، تمام آسمان گوش میسپارد و فرشتگان در دفتر حافظه ثبت میکنند که هنوز در این زمین دلهایی هست که در برابر سنگدلی مقاومت میکنند. چگونه میتوانیم در برابر دردی به این ژرفا و معصومیتی که پیش از کامل شدن رؤیاهایش از بین رفت، سکوت کنیم؟
نماینده مجمع جهانی قادمون در استان هرمزگان با تعریف جایگاه کودکی خاطرنشان کرد: کودکی مرحلهای گذرا در زندگی انسان نیست. کودکی، اولین حق، اولین نور و خانهای است که روح در آن بنا میشود. هنگامی که یک کودک بیگناه از بین میرود، جهان نه تنها یک کودک و یک جان کوچک را از دست میدهد، بلکه بخشی از انسانیت را نیز از دست میدهد. بنابراین دفاع از کودکان نه یک موضع عاطفی موقت، بلکه ترازوی اخلاق، معیار تمدن و نشانه صداقت هر ادعایی است که دم از رحمت میزند.
وی تصریح کرد: ستم هرچه عمر کند طولانی نمیشود. بلند کردن صدای حق، راه را روشن میکند، حتی اگر دیر باشد. ما خروش توخالی نمیخواهیم؛ بلکه بیداری وجدان، شرافت موضع و یاری صادقانه کسانی را میخواهیم که از این دنیا جز دلهای کوچک و چشمانی که از ترس میدرخشد، چیزی ندارند. هرکس توان سخن دارد، سخن بگوید. هرکس توان همدردی دارد، همدردی کند. هرکس توان یاری مظلوم دارد، بدون تردید در صف ما باشد.
شیخ احمد حیدری با اشاره به آثار روانی این جنایت بر حافظه جمعی امت گفت: ضرباتی که به کودکان وارد میشود، تنها در بدن باقی نمیماند، بلکه به حافظه امت نفوذ میکند و به پرسشی باز در وجدان تاریخ تبدیل میشود که «وقتی درد تو را صدا میزد، چه کردی؟». این سؤالی است که باید از خود بپرسیم. آیا دلهایمان آگاه و بیدار است یا نه؟
وی در پایان با دعا و تأکید بر مقاومت مدنی و شرافتمندانه افزود: امتهای بزرگ به فراوانی سلاح شناخته نمیشوند، بلکه به عظمت رحمت و توانایی در حمایت از ضعیفان سنجیده میشوند. شهادت تنها نشانِ افتخار برای کسانی نیست که از این دنیا رفتهاند، بلکه مسئولیتی است بر دوش کسانی که باقی ماندهاند تا حافظه را حفظ کنند، عهد را پاس دارند و فراموشی را رد کنند. دستان خود را به سوی آسمان بلند کنیم نه برای انتقام، بلکه برای عدالت، آرامش و صبری نیکو. از اندوه، نیرویی برای بازسازی و از درد، عهدی برای مقاومت مدنی و شرافتمندانه بسازیم. از حافظه کودکان، پلی به سوی آینده بزنیم که در آن هیچ کوچکی خوار نشود، هیچ مادری شکسته نشود و هیچ امیدی دفن نگردد.
نظر شما